ნინო ბუაძე

34 წლის
"ვფიქრობ, რომ ბედნიერება ჯანმრთელობაა და ამისათვის აუცილებელია რომ მოქალაქეები ერთად დავდგეთ დავეხმაროთ ერთმანეთს და გავიღოთ სისხლი"

“პირველად მომეცა სისხლის გაღების შესაძლებლობა და ძალიან ბედნიერი ვარ! მუდმივად მინოდა,რომ მოქალაქეობრივი ვალი მომეხადა და რაღაც პატარა წვლილი შემეტანა კეთილ საქმეში. ვთვლი, რომ ჩვენს ქვეყანაში სისხლის დონაციის პროცედურა საკმაოდ მოწესრიგებულია. თუ ადამიანი რისკის ქვეშაა და უსაფრთხოება გარანტირებული არაა, მერწმუნეთ, მას არავინ მისცემს საშალებას, რომ სისხლი ჩააბაროს. სანამ სისხლის დონორი გავხდებოდი, ძალიან მკაცრი წინა პროცესი გავიარე. იყო ინტერვიუ, სადაც მკითხეს ყველა რისკის შემცველი ფაქტორები, მაგალითად: როდის ვიყავი ბოლოს სალონში, ბოლო 3 თვის განმავლობაში ვიყავი თუ არა სტომატოლგთან, გაკეთებული მაქვს თუ არა ოპერაციები და ა.შ. მე ვიქრობ, რომ უსაფრთხოების მხრივ ყველა პროცედურა დაცულია. ჩვენს ქვეყანაში, სამოქალაქო აზროვნება არც თუ ისე მაღალ დონეზეა. სისხლის უანგარო დონაცია ადამიანის მოქალქეორბივი ვალია. უანგარო დონაციის მაღალი რიცხვი კი ქვეყნის განვითარების მაჩვენებელია. სისხლის უანგარო დონაცია სამოქალაქო აზროვნების კულტურაა, რომელიც სახელმწიფოს განვითარებასთან ერთად ყალიბდება. რასაც ვუყურებ ახლა, ძალიან დიდი ძვრებია საქართველოში და ვფიქრობ, რომ მოვამლში საკმაოდ აიწევს უანგარო დონორთა რიცხვი. ყველამ უნდა გავიაზროთ ერთი რამ, მინიმალური რაოდენობის სისხლიც კი ძალიან დიდ საქამეს აკეთებს. პაციენტის უსიცოცხლო თვალებს სიცოცხლეს ჩუქნის! სისხლს გადასხმის მომენტი საოცარი იყო, როდესაც გავიგე, რომ ჩემი სისხლით ლეიკემიით დაავადებულ ბავშვებს ვეხმარებოდი. მე მოვუწოდებ ყველა დედას და მშობელს, იმისთვის,რომ თავიანთი შვილები ბედნიერები იყვნენ, ირგვლივაც ბედნიერება უნდა სუფევდეს. ვფიქრობ, რომ ბედნიერება ჯანმრთელობაა და ამისათვის აუცილებელია, რომ მოქალაქეები ერთად დავდგეთ, დავეხმაროთ ერთმანეთს და გავიღოთ სისხლი უანგაროდ.”