დონორები

ნინო ბუაძე

34 წლის
"ვფიქრობ, რომ ბედნიერება ჯანმრთელობაა და ამისათვის აუცილებელია რომ მოქალაქეები ერთად დავდგეთ დავეხმაროთ ერთმანეთს და გავიღოთ სისხლი"

“პირველად მომეცა სისხლის გაღების შესაძლებლობა და ძალიან ბედნიერი ვარ! მუდმივად მინოდა,რომ მოქალაქეობრივი ვალი მომეხადა და რაღაც პატარა წვლილი შემეტანა კეთილ საქმეში. ვთვლი, რომ ჩვენს ქვეყანაში სისხლის დონაციის პროცედურა საკმაოდ მოწესრიგებულია. თუ ადამიანი რისკის ქვეშაა და უსაფრთხოება გარანტირებული არაა, მერწმუნეთ, მას არავინ მისცემს საშალებას, რომ სისხლი ჩააბაროს. სანამ სისხლის დონორი გავხდებოდი, ძალიან მკაცრი წინა პროცესი გავიარე. იყო ინტერვიუ, სადაც მკითხეს ყველა რისკის შემცველი ფაქტორები, მაგალითად: როდის ვიყავი ბოლოს სალონში, ბოლო 3 თვის განმავლობაში ვიყავი თუ არა სტომატოლგთან, გაკეთებული მაქვს თუ არა ოპერაციები და ა.შ. მე ვიქრობ, რომ უსაფრთხოების მხრივ ყველა პროცედურა დაცულია. ჩვენს ქვეყანაში, სამოქალაქო აზროვნება არც თუ ისე მაღალ დონეზეა. სისხლის უანგარო დონაცია ადამიანის მოქალქეორბივი ვალია. უანგარო დონაციის მაღალი რიცხვი კი ქვეყნის განვითარების მაჩვენებელია. სისხლის უანგარო დონაცია სამოქალაქო აზროვნების კულტურაა, რომელიც სახელმწიფოს განვითარებასთან ერთად ყალიბდება. რასაც ვუყურებ ახლა, ძალიან დიდი ძვრებია საქართველოში და ვფიქრობ, რომ მოვამლში საკმაოდ აიწევს უანგარო დონორთა რიცხვი. ყველამ უნდა გავიაზროთ ერთი რამ, მინიმალური რაოდენობის სისხლიც კი ძალიან დიდ საქამეს აკეთებს. პაციენტის უსიცოცხლო თვალებს სიცოცხლეს ჩუქნის! სისხლს გადასხმის მომენტი საოცარი იყო, როდესაც გავიგე, რომ ჩემი სისხლით ლეიკემიით დაავადებულ ბავშვებს ვეხმარებოდი. მე მოვუწოდებ ყველა დედას და მშობელს, იმისთვის,რომ თავიანთი შვილები ბედნიერები იყვნენ, ირგვლივაც ბედნიერება უნდა სუფევდეს. ვფიქრობ, რომ ბედნიერება ჯანმრთელობაა და ამისათვის აუცილებელია, რომ მოქალაქეები ერთად დავდგეთ, დავეხმაროთ ერთმანეთს და გავიღოთ სისხლი უანგაროდ.”

ლევან ტაკიძე

19 წლის
"ჩემი მოტივაცია უბრალოდ ის იყო, რომ ის 100 გრამი სისხლიც კი, რაც ჩემს სისხლძარღვებში ჩქეფს შეიძლება ვინმესთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს"

"ჩემი მოტივაცია უბრალოდ ის იყო, რომ ის 100 გრამი სისხლიც კი, რაც ჩემს სისხლძარღვებში ჩქეფს შეიძლება ვინმესთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი აღმოჩნდეს. სისხლი უანგაროდ უკვე ორჯერ გავიღე. მახსოვს, პირველ დონაციაზე ძალიან ვნერვიულობდი. ვფიქრობდი პირველი დონაციაა, არ ვიცი რა როგორ ხდება, მაგრამ როდესაც ჩემს გვერდით რიგში ბევრად გამხდარი გოგონები, ნაცნობები და ახლო მეგობრები დავინახე, ვიფიქრე აქ უკან დახევა უკვე არ შეიძლება - მეთქი. როდესაც უკვე ანალიზის ჩაბარებისა და ანკეტის შევსების ეტაპზე გადავედი, მივხვდი,რომ ძალიან არ მინდოდა ექიმებს რაიმე ელემენტარულის გამო ჩემთვის უარი ეთქვათ, მაგრამ საბედნიეროდ ყველა ეტაპი წარმატებით გავიარე. ვისაც არ გაუღია სისხლი, მინდა, ვურჩიო, რომ აუცილებლად, ცხოვრებაში ერთხელ მაინც სცადონ. ეს მათ სულიერ კმაყოფილების გრძნობას დაუტოვებს და ამის შემდეგ, დარწმუნებული ვარ, რომ ერთ დონაციას აღარ დასჯერდებიან. ყველაფერთან ერთად, სისხლის დონაცია ორგანიზმისთვისაც კარგია, რადგან ამით ჩვენს სხეულს ჰემოპოეზის გაძლიერების სტიმულაციას ვაძლევთ."

ანდრია ქართველიშვილი

27 წლის
„მოვუწოდებ სხვებს, რომ არც კი დაფიქრდნენ და დაუდგნენ გვერდში მათ, ვისაც ეს ასე სჭირდებათ. არავინ იცის, ვის როდის დასჭირდება სხვისი დახმარება".

სისხლი, პირველად, მეგობრის შვილისთვის გაიღო. შემდეგ, რამდენჯერმე შესთავაზეს, კვლავ გაეღო სისხლი და მასაც უარი არ უთქვამს. ასე გახდა უანგარო დონორი. „თავიდან, რა თქმა უნდა, როგორც ყველას, ნაწილობრივ შიში და ნაწილობრივ - დისკომფორტი მქონდა დონაციის მიმართ. ეს იყო ფიქრი, უბრალოდ იმაზე, რომ ჩემი ნაწილი უნდა გამეღო (ვიცი, ეგოისტურად ჟღერს...). შემდეგ, დავფიქრდი, რომ ასე შემეძლო ადამიანებს დავხმარებოდი და მათი სიცოცხლე გადამერჩინა. არ აქვს მნიშვნელობა ვის ეხმარები, მნიშვნელოვანია ის, რომ შენი ქმედებით, რაღაც პატარა დახმარებას გაუწევ ადამიანებს” - გვიყვება ანდრია. ანდრია, 2014 წლიდან, რეგულარულად აბარებს სისხლს. მან, უკვე, 18-ჯერ გაიღო სისხლი უანგაროდ. აპირებს, მანამ გააგრძელოს სიკეთის უანგაროდ კეთება, ვიდრე, ამაში ხელს ჯანმრთელობა შეუწყობს. „მოვუწოდებ სხვებს, რომ არც კი დაფიქრდნენ და დაუდგნენ გვერდში მათ, ვისაც ეს ასე სჭირდებათ. არავინ იცის, ვის როდის დასჭირდება სხვისი დახმარება. ეს მინიმალურია, რითიც შეგვიძლია დავეხმაროთ მათ, ვისი სიცოცხლისთვისაც, ერთი წვეთი სისხლი, შესაძლოა გადამწყვეტი იყოს!”- აღნიშნავს ანდრია ქართველიშვილი.